Dzisiaj jest Środa, 17 października 2018 r. Imieniny: Wiktora i Małgorzaty
 

kliknij aby powiekszyc

Aktualnosci:

Prawa i obowiązki właścicieli psów
11 czerwiec 2018 r., 13:10

Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody art. 15§1. W Parkach Narodowych oraz Rezerwatach Przyrody zabrania się:

3) Chwytania lub zabijania dziko występujących zwierząt, zbierania lub niszczenia jaj, postaci młodocianych i form rozwojowych zwierząt, umyślnego płoszenia zwierząt kręgowych, zbierania poroży, niszczenia nor, gniazd, legowisk i innych schronień zwierząt oraz ich miejsc rozrodu.
Naszych psów dotyczy: chwytanie i zabijanie dziko występujących zwierząt, płoszenia (szczekania i ganiania), niszczenia nor, gniazd, legowisk – dla norowców, co rozkopują nory i innych psów, które tropiąc wchodzą do schronień zwierząt depcząc je i zostawiając swój zapach, przez co zwierzyna może do nich nie powrócić.
16) wprowadzania psów na obszary objęte ochroną ścisłą i czynną, z wyjątkiem miejsc wyznaczonych w planie ochrony, psów pasterskich wprowadzanych na obszary objęte ochroną czynną, na których plan ochrony albo zadania ochronne dopuszczają wypas oraz psów asystujących w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (dz. U. z 2011 r. Nr 127, poz. 721, z późń. zm)
Najprościej mówiąc jeśli jest gdzieś zakaz wprowadzania psa, tabliczka z przekreślonym psem i tym podobne oznaczenia – nie wchodzimy tam z psem, nawet jeśli taki obszar pojawia się w środku lasu.

art. 127. Kto umyślnie:
1) narusza zakazy obowiązujące w:
a) parkach narodowych
2) rezerwatach przyrody
3) parkach krajobrazowych
[…]
-podlega karze grzywny albo aresztu
Czyli teoretycznie dotyczy to każdego z nas, bo decydując się na psa powinniśmy zapoznać się chociaż z podstawowym psim prawem.

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt

Art. 4  Ilekroć w ustawie jest mowa o: (…)

3) „konieczności bezzwłocznego uśmiercenia” – rozumie się przez to obiektywny stan rzeczy stwierdzony, w miarę możliwości, przez lekarza weterynarii, polegający na tym, że zwierzę może dalej żyć jedynie cierpiąc i znosząc ból, a moralnym obowiązkiem człowieka staje się skrócenie cierpień zwierzęcia;

I tą treść polecam szczególnej uwadze tych wszystkich, którzy „nie mogąc znieść cierpienia zwierząt” czekają na miejscu potrącenia przez pojazd zwierzęcia, nagrywają przebieg interwencji policjanta – strażnika – myśliwego- weterynarza -  aby tylko „wrzucić” do sieci nagranie o „okrutnikach dobijających zwierzęta”. Lub zabierają zwierzę w agonii, zamykają do bagażnika samochodu (!!!), wiozą do weterynarza i żądają „natychmiastowego leczenia” czekając tylko na to, czy „uśmierci czy nie”.  Jacy to samarytanie!!! W sieci krąży już nagranie o takich „samarytanach” chyba ze Stargardu. Trochę rozsądku – ci którzy są wzywani do takich interwencji naprawdę wiedzą co mają zrobić i czy zwierzę da się uratować. I na pewno myśliwy po dostrzeleniu nie zabierze takiego zwierzaka do zamrażarki – cierpienie u  zwierzęcia powoduje m.inn. że mięso niespecjalnie smakuje. Dlatego myśliwi odnalezione „postrzałki” oddają do skupu, a takie „dobijane” z wypadków komunikacyjnych przekazują do utylizacji. I właściwie jest to tylko dla nich kłopot z taką interwencją – obecność na miejscu  „pseudo-samarytanów” z kamerkami tylko utrudnia taką interwencję. Już wiele razy byłem w sytuacji, kiedy lekarz weterynarii mówił mi, że z oczywistych względów należy skrócić cierpienia zwierzęcia, ale „nie chce być bohaterem sieci”, zleca przewóz do zakładu leczniczego i tam w spokoju czyni co powinien zrobić od początku. Ale „samarytanie” mogą pochwalić się swoją skutecznością interwencji – przy nich zwierzęcia nie uśmiercono.

Art. 6 ust. 2 Przez znęcanie się nad zwierzętami należy rozumieć zadawanie albo świadome dopuszczanie do zadawania bólu lub cierpień, a w szczególności:
1) umyślne zranienie lub okaleczenie zwierzęcia, niestanowiące dozwolonego prawem zabiegu lub procedury w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o ochronie zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych lub edukacyjnych, w tym znakowanie zwierząt stałocieplnych przez wypalanie lub wymrażanie, a także wszelkie zabiegi mające na celu zmianę wyglądu zwierzęcia i wykonywane w celu innym niż ratowanie jego zdrowia lub życia, a w szczególności przycinanie psom uszu i ogonów (kopiowanie);
1a) znakowanie zwierząt stałocieplnych przez wypalanie lub wymrażanie;
2) (uchylony);
3) używanie do pracy albo w celach sportowych lub rozrywkowych zwierząt chorych, a także zbyt młodych lub starych oraz zmuszanie ich do czynności, których wykonywanie może spowodować ból;
4) bicie zwierząt przedmiotami twardymi i ostrymi lub zaopatrzonymi w urządzenia obliczone na sprawianie specjalnego bólu, bicie po głowie, dolnej części brzucha, dolnych częściach kończyn;
5) przeciążanie zwierząt pociągowych i jucznych ładunkami w oczywisty sposób nieodpowiadającymi ich sile i kondycji lub stanowi dróg lub zmuszanie takich zwierząt do zbyt szybkiego biegu;
6) transport zwierząt, w tym zwierząt hodowlanych, rzeźnych i przewożonych na targowiska, przenoszenie lub przepędzanie zwierząt w sposób powodujący ich zbędne cierpienie i stres;
- patrz uwagi przy przepisie dotyczącym znęcania się (!!!)
7) używanie uprzęży, pęt, stelaży, więzów lub innych urządzeń zmuszających zwierzę do przebywania w nienaturalnej pozycji, powodujących zbędny ból, uszkodzenia ciała albo śmierć;
8) dokonywanie na zwierzętach zabiegów i operacji chirurgicznych przez osoby nieposiadające wymaganych uprawnień bądź niezgodnie z zasadami sztuki lekarsko-weterynaryjnej, bez zachowania koniecznej ostrożności i oględności oraz w sposób sprawiający ból, któremu można było zapobiec;
9) złośliwe straszenie lub drażnienie zwierząt;

10) utrzymywanie zwierząt w niewłaściwych warunkach bytowania, w tym utrzymywanie ich w stanie rażącego zaniedbania lub niechlujstwa, bądź w pomieszczeniach albo klatkach uniemożliwiających im zachowanie naturalnej pozycji;
11) porzucanie zwierzęcia, a w szczególności psa lub kota, przez właściciela bądź przez inną osobę, pod której opieką zwierzę pozostaje;
12) stosowanie okrutnych metod w chowie lub hodowli zwierząt;
13) (uchylony);
14) (uchylony);
15) organizowanie walk zwierząt;
16) obcowanie płciowe ze zwierzęciem (zoofilia);
17) wystawianie zwierzęcia domowego lub gospodarskiego na działanie warunków atmosferycznych, które zagrażają jego zdrowiu lub życiu;
18) transport żywych ryb lub ich przetrzymywanie w celu sprzedaży bez dostatecznej ilości wody uniemożliwiającej oddychanie;
19) utrzymywanie zwierzęcia bez odpowiedniego pokarmu lub wody przez okres wykraczający poza minimalne potrzeby właściwe dla gatunku.

I powyższą treść polecam szczególnej uwadze – bo chociażby ilość porzuconych zwierząt rośnie w zastraszającym tempie.

Art. 9.

§1. Kto utrzymuje zwierzę domowe, ma obowiązek zapewnić mu pomieszczenie chroniące je przed zimnem, upałami i opadami atmosferycznymi, z dostępem do światła dziennego, umożliwiające swobodną zmianę pozycji ciała, odpowiednią karmę i stały dostęp do wody.
§2. Zabrania się trzymania zwierząt domowych na uwięzi w sposób stały dłużej niż 12 godzin w ciągu doby lub powodujący u nich uszkodzenie ciała lub cierpienie oraz niezapewniający możliwości niezbędnego ruchu. Długość uwięzi nie może być krótsza niż 3 m.

Dla tych wszystkich którzy z różnych niezrozumiałych dla mnie przyczyn trzymają stale psa w kojcu lub na uwięzi, bo nie chce im się włożyć minimum pracy w wychowanie go, lub z powodu przedwojennych stereotypów, że pies musi być na łańcuchu. Oczywiście nie neguję, zamykania / przywiązania psa na określony czas dla jego bezpieczeństwa (np., kiedy wyjeżdżamy z posesji i nie chcemy, by wszedł pod koła, lub wyleciał na ulicę) lub dla zapewnienia bezpieczeństwa innym (przychodzi ktoś do nas np., pan od licznika, który nie musi zaprzyjaźniać się z naszym psem, więc przymykamy go na czas odczytu).

Art. 9a. Osoba, która napotka porzuconego psa lub kota, w szczególności pozostawionego na uwięzi, ma obowiązek powiadomić o tym najbliższe schronisko dla zwierząt, straż gminną lub Policję.
To chyba oczywiste, mam nadzieję, przynajmniej jeśli spotykamy w lesie uwiązanego psa. Choć często za nasze dobre chęci (jeśli widzimy błąkającego się psa), nie otrzymamy nawet dziękuję, lub właściciel wyrazi swoje niezadowolenie, z tego że musiał odebrać psa ze schroniska, a Pikuś przecież tylko poszedł sobie na spacer, a my narobiliśmy mu kłopotu.

Art. 10.

§1. Prowadzenie hodowli lub utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną wymaga zezwolenia wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na planowane miejsce prowadzenia hodowli lub utrzymywania psa na wniosek osoby zamierzającej prowadzić taką hodowlę lub utrzymywać takiego psa.

    Rasy uznane za niebezpieczne:
    amerykański pit bull terrier
    pies z Majorki (Perro de Presa Mallorquin)
    buldog amerykański
    dog argentyński
    pies kanaryjski (Perro de Presa Canario)
    tosa inu
    rottweiler
    akbash dog
    anatolian karabash
    moskiewski stróżujący
    owczarek kaukaski

§2. Zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, nie wydaje się, a wydane cofa się, jeżeli pies będzie lub jest utrzymywany w warunkach i w sposób, które stanowią zagrożenie dla ludzi lub zwierząt.
§3. Minister właściwy do spraw administracji publicznej, po zasięgnięciu opinii Związku Kynologicznego w Polsce, ustala, w drodze rozporządzenia, wykaz ras psów uznawanych za agresywne, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i zwierząt.
Co w związku z tymi pieskami?  Jest mnóstwo rottweilerów i całkiem sporo owczarków kaukaskich. Myślicie, że ktoś z nich ma pozwolenie? Jedynie hodowle, właściciele zazwyczaj nie. Właściciele po prostu mówią, że mają psa w typie rasy – a zaświadczenia dotyczą tylko psów rasowych-rodowodowych. Mimo, że teoretycznie mix moskiewskiego i akabasha powinien być mieszanką wybuchową, ale w świetle prawa już nie potrzeba na niego zezwolenia. Oczywiście wykaz jest ustanowiony odgórnie i nie uwzględnia psychiki psów z danej hodowli, szkolenia i właściwego podejścia. Wbrew pozorom nie ma wcale aż tak wielu przypadków pogryzień przez te psy, a jest o wiele więcej przez np. kundelki i wszystkie mikro psy, a także owczarki niemieckie – ale wynika to z głupoty i nieodpowiedzialności właścicieli. Dlatego nie wolno zakładać, że pies spoza tej listy nie będzie niebezpieczny, a tosa musi być zabójcą. Niestety psy z powyższego zakazu według polskich przepisów nie mogę być psami terapeutami – niezależnie od charakteru.

Art. 10a.

§1. Zabrania się:
1) wprowadzania do obrotu zwierząt domowych na targowiskach, targach i giełdach;
2) prowadzenia targowisk, targów i giełd ze sprzedażą zwierząt domowych;
3) wprowadzania do obrotu psów i kotów poza miejscami ich chowu lub hodowli.
§2. Zabrania się rozmnażania psów i kotów w celach handlowych.

Oznacza to, że nie można sprzedawać zwierząt spoza zarejestrowanych hodowli i rozmnażania ich w celu sprzedaży, nie ma jednak zakazu oddawania zwierząt, lub jako takiego rozmnażania ich. A często hodowcy jak i miłośnicy bezdomniaków wprowadzają w błąd laików chcących mieć szczeniaki od swojej ukochanej suki, strasząc ich prawnymi sankcjami i wmawiając o konieczności sterylizacji, czy też próbują grać na emocjach wmawiając, że przez nich psy ze schroniska nie znajdą domu, albo ich szczeniaki trafią do schroniska – oczywiście jest to nie prawdą, bo ktoś zakochany w Pikusiu znajomego – weźmie chętnie szczeniaka po Pikusiu, bo chce mieć Pikusia juniora, a nie zaryzykuje i nie weźmie psa/szczeniaka ze schroniska z którego nie wie co wyrośnie. A ktoś kto bierze psa – bo chce psa, nie tego konkretnego, pojedzie do schroniska, bo jak chce konkretnego, weźmie dziecko Pikusia lub z hodowli. Oczywiście nie popieram durnego rozmnażania zwierząt, bez kontroli; powiedzenia „że suka raz w życiu powinna mieć szczeniaki” i innych zabobonów, ale nie neguję też osób, które świadomie chcą mieć szczeniaka po ukochanym psie (świadomych wszystkiego co się z tym wiąże i gotowych podjąć te obowiązki), dobierają psu odpowiedniego partnera (zdrowego, z tej samej rasy lub typie) z właścicielem o podobnych poglądach, gdzie obydwoje właścicieli zapewnia psom i szczeniakom rewelacyjne warunki, bo traktują szczenięta jak swoje dzieci (wnuki) zostawiają sobie po szczeniaku, a reszta trafia do kochających domów wśród rodziny i przyjaciół, którzy chcą mieć takie wspaniałe psy jak rodzice których znają. Wbrew pozorom tacy ludzie często zapewniają o wiele lepsze warunki i start szczeniakom niż hodowle, w których jest to tylko kolejny z alfabetu miot. A w rodzinie jest to pierwszy i często ostatni miot wyczekiwanych szczeniaczków wychuchany, wypieszczony lepiej niż własne dzieci.

§3. Zabrania się puszczania psów bez możliwości ich kontroli i bez oznakowania umożliwiającego identyfikację właściciela lub opiekuna.

Uwaga dla tych wszystkich, którzy uważają, że smycz i kaganiec są konieczne. Pies może być spuszczony bez smyczy i nie ma obowiązku noszenia kagańca. (Oczywiście prawo nie mówi nic o rozsądku właściciela, jeśli pies jest agresywny, może warto jednak by nosił kaganiec?). Prawo nakłada na nas obowiązek kontroli psa – czyli posłuszeństwo (przywołanie na komendę, nie podbieganie do innych ludzi / psów i zaczepianie ich) oraz oznakowanie umożliwiające identyfikacje opiekuna (czyli np. obrożę – znak, że pies nie jest bezpański, numerek / identyfikator / czip, oraz nie oddalanie się zbytnie od opiekuna). Oczywiście inne przepisy określają dodatkowe zakazy, (np. w lesie – ustawa równoległa, przewóz psa w MPK – wewnętrzny regulamin spółki z której usług korzystamy, które należy respektować.

§4. Zakaz, o którym mowa w ust. 3, nie dotyczy terenu prywatnego, jeżeli teren ten jest ogrodzony w sposób uniemożliwiający psu wyjście.

§5. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy podmiotów prowadzących schroniska dla zwierząt oraz organizacji społecznych, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt.
§6. Zakaz, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy hodowli zwierząt zarejestrowanych w ogólnokrajowych organizacjach społecznych, których statutowym celem jest działalność związana z hodowlą rasowych psów i kotów.

Art. 10b.
§1. Zabrania się nabywania:

1) zwierząt domowych na targowiskach, targach i giełdach;
2) psów i kotów poza miejscami ich chowu lub hodowli.
.
§2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie dotyczy nabycia psów i kotów od podmiotów prowadzących schroniska dla zwierząt oraz organizacji społecznych, których statutowym celem działania jest ochrona zwierząt

Art. 35.

 1. Kto zabija, uśmierca zwierzę albo dokonuje uboju zwierzęcia z naruszeniem przepisów art. 6 ust. 1, art. 33 lub art. 34 ust. 1–4
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

1a. Tej samej karze podlega ten, kto znęca się nad zwierzęciem.

2. Jeżeli sprawca czynu określonego w ust. 1 lub 1a działa ze szczególnym okrucieństwem
podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.

3. W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 1a lub 2 sąd orzeka przepadek zwierzęcia, jeżeli sprawca jest jego właścicielem.
3a. W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1 lub 1a sąd może orzec, a w razie skazania za przestępstwo określone w ust. 2 sąd orzeka tytułem środka karnego zakaz posiadania zwierząt od roku do lat 10; zakaz orzeka się w latach.
4. W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 1a lub 2, sąd może orzec wobec sprawcy zakaz wykonywania określonego zawodu, prowadzenia określonej działalności lub wykonywania czynności wymagających zezwolenia, które są związane z wykorzystywaniem zwierząt lub oddziaływaniem na nie, a także może orzec przepadek narzędzi lub przedmiotów służących do popełnienia przestępstwa oraz przedmiotów pochodzących z przestępstwa.
5. W razie skazania za przestępstwo określone w ust. 1, 1a lub 2, sąd może orzec nawiązkę w wysokości od 500 zł do 100 000 zł na cel związany z ochroną zwierząt, wskazany przez sąd.

USTAWA z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt

Art. 56.
§1. Psy powyżej 3 miesiąca życia na obszarze całego kraju oraz lisy wolno żyjące na obszarach określonych przez ministra właściwego do spraw rolnictwa podlegają obowiązkowemu ochronnemu szczepieniu przeciwko wściekliźnie.
§2. Posiadacze psów są obowiązani zaszczepić psy przeciwko wściekliźnie w terminie 30 dni od dnia ukończenia przez psa 3 miesiąca życia, a następnie nie rzadziej niż co 12 miesięcy od dnia ostatniego szczepienia.
§3. Szczepień psów przeciwko wściekliźnie dokonują lekarze weterynarii świadczący usługi weterynaryjne w ramach działalności zakładu leczniczego dla zwierząt.
§4. Psy poddane szczepieniu podlegają wpisowi do rejestru prowadzonego przez lekarzy weterynarii, o których mowa w ust. 3. Po przeprowadzeniu szczepienia posiadaczowi psa wydaje się zaświadczenie lub dokonuje się wpisu w paszporcie, o którym mowa w art. 24e ust. 2
SZCZEPIENIE NA WŚCIEKLIZNĘ JEST OBOWIĄZKOWE! Mimo to wiele osób nie szczepi psów, bo po co, skoro nie gryzie i chodzi na spacery w mieście. A jest to karalne – jak poniżej:

Art.85 ust 1a. Kto uchyla się od obowiązku ochronnego szczepienia psów przeciwko wściekliźnie, a w przypadku wprowadzenia obowiązku ochronnego szczepienia kotów przeciwko wściekliźnie - od tego obowiązku
 -  podlega karze grzywny.

USTAWA z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych
art. 2

11) pies asystujący – oznacza to odpowiednio wyszkolonego i specjalnie oznaczonego psa, w szczególności psa przewodnika osoby niewidomej lub niedowidzącej oraz psa asystenta osoby niepełnosprawnej ruchowo, który ułatwia osobie niepełnosprawnej aktywne uczestnictwo w życiu społecznym.

Art. 20a.

§1. Osoba niepełnosprawna wraz z psem asystującym ma prawo wstępu:
1) do obiektów użyteczności publicznej, w szczególności: budynków i ich otoczenia przeznaczonych na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, opieki zdrowotnej, opieki społecznej i socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, świadczenia usług pocztowych lub telekomunikacyjnych oraz innych ogólnodostępnych budynków przeznaczonych do wykonywania podobnych funkcji, w tym także budynków biurowych i socjalnych;
2) do parków narodowych i rezerwatów przyrody;
3) na plaże i kąpieliska.
§2. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje również w środkach transportu kolejowego, drogowego, lotniczego i wodnego oraz w innych środkach komunikacji publicznej.
§3. Uprawnienie, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie zwalnia osoby niepełnosprawnej z odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez psa asystującego.
§4. Warunkiem skorzystania z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, jest wyposażenie psa asystującego w uprząż oraz posiadanie przez osobę niepełnosprawną certyfikatu potwierdzającego status psa asystującego i zaświadczenia o wykonaniu wymaganych szczepień weterynaryjnych.
§5. Z uprawnienia, o którym mowa w ust. 1 i 2, może korzystać trener psa szkolonego na psa asystującego na podstawie zaświadczenia wydanego przez podmiot prowadzący szkolenie psów asystujących. Przepisy ust. 4 i 6 stosuje się odpowiednio.
§6. Osoba niepełnosprawna nie jest zobowiązana do zakładania psu asystującemu kagańca oraz prowadzenia go na smyczy.

Art. 20b.

§1. Status psa asystującego potwierdza certyfikat wydawany po odbyciu odpowiedniego szkolenia.
§2. Certyfikat wydaje uprawniony do tego podmiot prowadzący szkolenie psów asystujących, wpisany do rejestru podmiotów uprawnionych do wydawania certyfikatów.

Ustawa z dnia 29 wrzesień 1991 o lasach

Art. 30 pkt.

§1. W lasach zabrania się:
12) płoszenia, ścigania, chwytania i zabijania dziko żyjących zwierząt;
Wyjaśnienie: ścigania[…] – puszczania psa by ‚wylatał’ się za zwierzyną, płoszenia (w nawiązaniu do pkt.14) hałasowania […] – szczekania psa, wydzierania się żeby wrócił.
13) puszczania psów luzem
Chyba nie wymaga komentarza. W przeciwieństwie do Ustawy o ochronie zwierząt nie ma mowy o ‚zabezpieczeniu psa’ czy też ‚zachowania nad nim kontroli’ tylko napisane jest wprost – zabrania się puszczania psów luzem, czytaj bez linki, smyczy, ect. Leśnicy mówią natomiast wprost: „nie ma znaczenia czy pies jest na metrowej smyczy czy 10m lince – nie może być po prostu puszczony luzem.”
14) hałasowania oraz używania sygnałów dźwiękowych, z wyjątkiem przypadków wymagających wszczęcia alarmu.

USTAWA z dnia 20 maja 1971 r. Kodeks wykroczeń

Art. 77. Kto nie zachowuje zwykłych lub nakazanych środków ostrożności przy trzymaniu zwierzęcia,
podlega karze grzywny do 250 złotych albo karze nagany.
Wchodzi w to – puszczanie psa luzem jeśli zaatakuje człowieka lub inne zwierzę (sprowokuje atak innego psa będącego na smyczy). Nie zabezpieczy właściwie psa poprzez kaganiec, nie zabezpieczy posesji przed ucieczką ect)

Art. 78. Kto przez drażnienie lub płoszenie doprowadza zwierzę do tego, że staje się niebezpieczne,
podlega karze grzywny do 1000 złotych albo karze nagany.
Sytuacja kiedy ktoś świadomie drażni Waszego psa i sprowokuje atak. Prosty przypadek, pies szczeka, jakiś typ zaczyna do niego gadać – prowokuje szczekanie. Nie jest to nic złego w sumie, ale kiedy taka osoba zaczyna rzucać w niego kamieniami lub w inny sposób prowokuje agresję u psa, możecie zażądać by przestała (najlepiej nagrać kilka razy sytuację) wówczas, kiedy miarka się przebierze i jakimś cudem pies zaatakuje taką osobę, będziecie mieli podkładkę, że celowo był drażniony. Oczywiście jeśli drażnienie jest uciążliwe (zagraża zwierzęciu np.: rzucanie w psa czymś) wówczas powinno być to zgłoszone odpowiednim służbom. Myślę, że pod ten pkt można tez podciągnąć sytuacje kiedy ktoś nie panuje nad swoim psem i taki pies podbiega do naszego i wywiązuje się bójka w której prowokator dozna uszczerbku. Jeśli nasz pies był na smyczy – prawdopodobnie został sprowokowany do ataku i wyjaśnienie, że mały york chciał się pobawić, nie ma nic do rzeczy.

Art. 125. Kto w ciągu dwóch tygodni od dnia znalezienia cudzej rzeczy albo przybłąkania się cudzego zwierzęcia nie zawiadomi o tym organu Policji lub innego organu państwowego albo w inny właściwy sposób nie poszukuje posiadacza, podlega karze grzywny do 500 złotych albo karze nagany.
Jakby ktoś Wam np. uprowadził / ukradł psa, a potem wmawiał, że go znalazł i że nie wiedział, że może mieć właściciela.

Art. 144.

§ 1. Kto na terenach przeznaczonych do użytku publicznego niszczy lub uszkadza roślinność lub też dopuszcza do niszczenia roślinności przez zwierzęta znajdujące się pod jego nadzorem albo na terenach przeznaczonych do użytku publicznego depcze trawnik lub zieleniec w miejscach innych niż wyznaczone dla celów rekreacji przez właściwego zarządcę terenu, podlega karze grzywny do 1000 złotych albo karze nagany.
Tutaj  dotyczy to kopania dziur przez psy na trawnikach, wyrywanie przez bardziej zawzięte drzewek – myśląc, że to patyk, i niesprzątania po swoim psie.

Art. 164. Kto wybiera jaja lub pisklęta, niszczy lęgowiska lub gniazda ptasie albo niszczy legowiska, nory lub mrowiska znajdujące się w lesie albo na nienależącym do niego gruncie rolnym, podlega karze grzywny albo karze nagany.
Znowu dotyczy nieodpowiedzialnego chodzenia po lesie z psem, w szczególności z psami typu norowce i o silnym popędzie do tropienia, które mogą rozkopać nory lub zostawić swój zapach (oznaczyć przez sikanie) legowiska i ostoję zwierzyny.

Art. 165. Kto w lesie, w sposób złośliwy, płoszy albo ściga, chwyta, rani lub zabija dziko żyjące zwierzę, poza czynnościami związanymi z polowaniem lub ochroną lasów, jeżeli czyn z mocy innego przepisu nie jest zagrożony karą surowszą, podlega karze grzywny albo karze nagany.
Znowu dotyczy tych co uważają, że pies w lesie musi się wybiegać – najlepiej za zwierzyną.

Art. 166. Kto w lesie puszcza luzem psa, poza czynnościami związanymi z polowaniem, podlega karze grzywny albo karze nagany.
I to tyle w tym temacie. Nie wolno i koniec – uszanujmy to.

Uchwała Nr XLI/275/2014 Rady Gminy WARNICE z dnia 28 kwietnia 2014 roku  
w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Warnice

Rozdział V.
Obowiązki osób utrzymujących zwierzęta domowe, mających na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do wspólnego użytku
 
§ 25. 1. Osoby utrzymujące na obszarze gminy zwierzęta domowe są zobowiązane do:
1) opiekowania się nimi;
2) zachowania środków ostrożności, a mianowicie:
a) niepozostawiania zwierzęcia bez nadzoru osób dorosłych, utrzymywanie zwierzęcia w pomieszczeniach zamkniętych lub na ogrodzonych nieruchomościach, zabezpieczonych przed ich samodzielnym wydostaniem się na zewnątrz,
b) na terenie ogólnodostępnym prowadzenie psa na smyczy, a rasy psów uznanych za agresywne, oraz inne psy - wykazujące cechy agresywności lub swoim wyglądem i zachowaniem mogące stwarzać zagrożenie dla ludzi przebywających w otoczeniu - muszą mieć dodatkowo założony kaganiec;
3) dbałości o to, aby jego zwierzę nie zakłócało spokoju mieszkańcom znajdującym się w bezpośrednim sąsiedztwie, zwłaszcza w godzinach od 22.00 do 6.00;
2. Zwierzęta domowe a w szczególności psy i koty powinny być utrzymywane tak, aby:
a) nie stwarzały i nie stanowiły zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi,
b) nie stanowiły uciążliwości dla osób trzecich,
c) nie zanieczyszczały terenów przeznaczonych do użytku publicznego,
d) nie zakłócały ciszy domowej, szczególnie w porze nocnej przez wycie, szczekanie albo inne głośne zachowanie.
3. Właściciel nieruchomości, po której pies porusza się swobodnie, zobowiązany jest zabezpieczyć nieruchomość w taki sposób, aby zapobiec możliwości wydostania się psa poza jego granice
4. Właściciele zwierząt domowych są zobowiązani do uprzątnięcia zanieczyszczeń spowodowanych przez te zwierzęta w miejscach przeznaczonych do użytku publicznego, w szczególności: klatki schodowe, chodniki, ulice, place, parki.
§ 26.Zasady postępowania z bezdomnymi zwierzętami na terenie Gminy Warnice reguluje odrębna uchwała Rady Gminy Warnice w sprawie przyjęcia Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt na terenie Gminy Warnice.

                    Komendant Straży Gminnej w Warnicach
                        mgr Czesław Fiałko



BIP

Elektroniczne
Biuro Obsługi
Interesanta
EBOI

Lokalne
Centrum
Certyfikacji
LCC

Zgodność Valid XHTML 1.0! Valid CSS!

Licznik 4429003

Obsługa techniczna
ALFA TV

Korzystanie z serwisu oznacza zgodę na wykorzystywanie plików cookie, z których niektóre mogą być już zapisane w folderze przeglądarki. Nie pokazuj więcej tego powiadomienia